هیچ داری از دل مهدی خبر ؟

گریه های هر شبش را تا سحر ؟

او که ارباب تمام عالم است

من بمیرم سر به زانوی غم است

شیعیان مهدی غریب و بی کس است

جان مولا معصیت دیگر بس است

شیعیان !

بس نیست غفلت هایمان ؟

غربت و تنهایی مولایمان ؟

ما عبید وعبد دنیا گشته ایم

غافل از مهدی زهرا گشته ایم

من که دارم ادعای شیعگی

پاسخی دارم بجز شرمند گی؟؟؟